|
قبل از هر پاسخی دقت شود که ریشهی این شبهه و تبلیغ اقامهی نماز به زبان فارسی یا هر کسی به زبان خودش (انگلیسی، چینی و ...) به دههی آخر دورهی پهلوی بر میگردد. پس از انقلاب دیگر چنین سؤال یا شبههای طرح نگردید تا آن که در دورهی آقای خاتمی و تکتازی «دگر اندیشان – قرائت جدیدیها و به اصطلاح روشنفکران» دوباره به الفاظ و انشاءهای متفاوت طرح گردید.
مقصود اصلی از نماز «عبادت و بندگی» خداوند متعال است، اگر چه در این عبادت، راز و نیاز بنده با خالق و رب خود نیز صورت میپذیرد. و بندگی بدان شکلی است که معبود دستور میدهد و نه به آن شکلی که عبد میپسندد! که چنین عبادتی، عبادت خود است نه پروردگار.
| 
